Piłkarze, którzy mieli trudne dzieciństwo

Widzisz światową gwiazdę — a znasz jej początki?

Na ekranie zostają gole, kontrakty i pełne stadiony. Ten artykuł patrzy w przeciwną stronę: na początki Ronaldo, Maradony, Messiego, Lewandowskiego i Ibrahimovicia.

Pięć historii łączy trudne warunki z decyzjami, wsparciem i znaczeniem piłki. Zapraszają, by zajrzeć za gotowy obraz gwiazdy i nie zaczynać życiorysu dopiero tam, gdzie sukces staje się widoczny.

Dziś piłkarze budzą nie tylko podziw, lecz także zazdrość. Cenimy ich umiejętności i zaangażowanie, a zarazem zazdrościmy wystawnego, luksusowego życia. Tabloidy są pełne drobnych ciekawostek o ich prywatności i szokująco wysokich zarobkach. Dla większości takie życie jest nieosiągalnym marzeniem, zwłaszcza gdy pochodzi się z biednej rodziny lub małego miasta.

Okazuje się jednak, że wielu sławnych piłkarzy musiało pokonać mnóstwo trudności, aby dojść do swojego miejsca. Mamy nadzieję, że te historie zachęcą cię do wiary w marzenia i sens ciężkiej pracy.

1. Cristiano Ronaldo

Jeden z najlepszych piłkarzy świata, inspiracja dla wielu młodych miłośników sportu. Urodził się i dorastał w Funchal na portugalskiej Maderze. Mieszkał w domu z wilgotnymi ścianami, zbyt małym dla sześcioosobowej rodziny. Zaczął grać w wieku sześciu lat. Trener zauważył nie tylko potencjał, lecz także to, że chłopiec jest wychudzony i niedożywiony.

Nazywano go „Płaczkiem”, bo nienawidził przegrywać i łatwo zalewał się łzami, gdy coś szło źle. Od początku mierzył wysoko. Nie tylko talent, ale przede wszystkim ciężka praca i determinacja pozwoliły mu zmienić życie i odnieść wielki sukces. Nie miał najlepszych korków, lecz miał coś, czego nie można kupić — silną wolę i wiarę w siebie.

2. Diego Maradona

Tego nazwiska właściwie nie trzeba objaśniać. Uchodzi za jednego z najlepszych zawodników w historii futbolu. Urodził się w Argentynie jako piąte z ośmiorga dzieci w najbiedniejszej rodzinie w mieście. Ojciec pracował jako murarz, a matka zajmowała się dziećmi. Na trzecie urodziny dostał piłkarską koszulkę i piłkę. Przez pół roku spał z prezentami, by nikt ich nie ukradł.

Matka chciała, by robił w życiu coś innego, ale ona i cały świat szybko zrozumieli, że futbol jest jego wielkim powołaniem.

3. Leo Messi

Argentyński piłkarz od wczesnych lat mierzył się z przeciwnościami. Jako dziecko wolniej rósł i z powodu niedoboru hormonu wzrostu był znacznie niższy od rówieśników. Przez wiele lat musiał przyjmować zastrzyki w nogi, aby zwiększać poziom tego hormonu. W wieku 13 lat przeniósł się z Argentyny do Barcelony, lecz jego rodzina nie chciała tam pozostać.

Musiał wybrać między powrotem z rodziną do ojczyzny a grą w barcelońskiej szkółce La Masia. Z pewnością nie był to łatwy wybór, ale zdecydował się na drugą możliwość. Dziś Leo ma 170 cm wzrostu i zapewne wielu chłopców tego wzrostu uważa, że nie ma szans na sportową karierę. Messi jest żywym dowodem, że wszystko jest możliwe, jeśli naprawdę czegoś chcesz!

4. Robert Lewandowski

Wielki bohater polskiej piłki i jeden z najbogatszych polskich sportowców. Choć dziś jego życie wydaje się idealne — niezwykła kariera i kochająca rodzina — początki nie były łatwe. Dorastał w Lesznie, a trenował w Warszawie; droga na trening i powrót do domu zajmowały dwie godziny. Był najmłodszym i najszczuplejszym zawodnikiem, nie było nawet stroju w jego rozmiarze. Nie odebrało mu to jednak zapału.

Gdy kariera zaczynała się rozwijać, zmarł jego ojciec. Było to traumatyczne doświadczenie. Musiał szybko dorosnąć i pomagać matce, także finansowo. W tym samym roku doznał urazu mięśnia dwugłowego uda, co odbijało się na grze, dlatego klub nie zatrzymał go na dłużej. Trudności było wiele, ale nic nie zdołało go zatrzymać.

Mamy nadzieję, że także ciebie nic nie zatrzyma! Niezależnie od tego, gdzie teraz jesteś, najważniejsze to podążać swoją drogą i spełniać marzenia.

5. Zlatan Ibrahimović

Ma bałkańskie korzenie, ale z powodu wewnętrznych konfliktów jego rodzina musiała przenieść się do Szwecji. Ojciec popadł w alkoholizm, a matka nie potrafiła zarobić na utrzymanie rodziny. Lodówka była pusta i choć Zlatan próbował skupić się na piłce, trudne warunki często popychały go do kradzieży i oszustw.

W juniorskiej drużynie Malmö rodzice zbierali podpisy, by się go pozbyć: nie chcieli, żeby ich dzieci zadawały się z chłopcem z getta. Klub nie mógł jednak zrezygnować z tak dobrego gracza. W swoim kraju Ibra jest symbolem wydostania się z getta i biedy oraz spełnienia marzeń.

Choć spotkał wielu ludzi, którzy go nie akceptowali i nie życzyli mu dobrze, poszedł za marzeniami i je spełnił!